| تبليغات | X |
 |
 |
|
| Δε φεύγω αν δε φύγουμε μαζί |
|
هلیا، این روزها ما و تو وجوه اشتراک مهمی داریم، که نه در نگاه امیدوارمان است و نه در نگاه پرسشگرمان...
اشتراکمان در شیب تند بزرگ شدنمان است.... آری همه داریم بزرگ میشویم، داریم آنقدر بزرگ میشویم که دیر یا زود راه خودمان را برویم، فارغ از امر و نهیها.... هلیا، اینجا ایران است، شاید روزی که اینها را میخوانی جای دیگری باشی و هنوز هم این خاک رشک گیتی نباشد.... هلیا این جا ایران است، خاکش عجیب است و انگار مردمش را هم از همین خاک ساختهاند.... هلیا اینجا ایران است، صدای نسل ققنوسسان که از دل نسلی سوخته میخواهد دوباره متولد شود.... شبت خوش |
|
+ نوشته شده در
2009/7/1ساعت 15:35 توسط شبیر |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
موسیقی:
I'll be home for christmas From: Noel By: Josh Groban To: My homesickness |
|
RSS
|
