تا این‌که روزی آن چگالی به اندازه‌ی تحمل‌ناپذیری زیاد شد، قلبش منفجر شد و از آن انفجار مهیب پس از گذشت میلیارد‌ها سال سیارات و ستارگان بوجود آمدند. و پس از آن کم‌کم موجودات زنده در تکه‌ای از آن غم‌ها (که انگار قابل سکونت شده بود) پدیدار گشتند....

خدا کند دیگر اینبار خبری از آه نباشد....

سلام ای غریبه همیشگی!

مرا که می شناسی ام
منم همان که با تو همکلاسی ام
همان که با تو سال ها
مسافر غریب راه بوده است
و رد پای چشم های هر دومان
به سوی تخته ی سیاه بوده است

من و تو سال های سال
کنار هم نشسته ایم
ولی هنوز دست هایمان غریبه مانده اند
و چشم هایمان برای هم
ترانه های دوستی نخوانده اند
میان ما
همیشه یک پل شکسته بوده است
و دست هایمان برای یک شروع
همیشه خسته بوده است

نگاه ما برای هم
همیشه مثل یک"علامت سوال" مانده است
و این جدایی غریب
میان اسم هایمان
هزار "خط فاصله" نشانده است

تو تا به حال
حساب کرده ای اگر
دو دست از دو دست کم شود
جوابمان همیشه صفر می شود؟
همیشه صفر ؟

به هیچ کس نگو که من برای تو
دلم همیشه تنگ می شود
و هر زمانی که غایبی
دلم هزار راه می رود
هزار رنگ می شود!

تو تا به حال
حساب کرده ای
دو دست
ضرب در دو دست
چهار دست می شود؟

چقدر ساده است حل مسئله!
اگرچه سال هاست ما
برای حل آن کنار هم نشسته ایم

و آخرش طلسممان شکست
و تا ابد علامت سوال محو شد...

مجددا سلام آشنای لحظه های من!
از این به بعد
"مرا به نام کوچکم صدا بزن..."*


*عمران صلاحی

I have trimmed the song so you'll not hear the part in Bracket...

When their voices were soft
And their words inviting
There was a time when love was blind
And the world was a song
And the song was exciting
There was a time
Then it all went wrong>

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving
Then I was young and unafraid
And dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
And they turn your dream to shame

He slept a summer by my side
He filled my days with endless wonder
He took my childhood in his stride
But he was gone when autumn came

And still I dream he'll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

I had a dream my life would be
So different from this hell I'm living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.

No offense but I like the Boyle's performance, in Britain Got Talent, of this piece far more ^_^

I love you more than every soccer finale!

Inspired by a post from Elise

There is a letter for you in my drafts folder....

دیگران بودن در آن را نمی‌فهمند و من چراییش را ...