تا به زندان بلا گردند زندانی چو خضر!

تشنه کامان را، فریب از چشمه‌ی حیوان دهند!

گر فلک نشناخت قدر من رهی، عیبش مکن

ابله از کف گوهر نایاب را ارزان دهد!

رهی معیری

محنتی می‌آید و حکمت نمی‌دانم که چیست

غربتی دارم که درمانش نمی‌دانم که چیست

محنتی دارم که آسانش نمی‌دانم که چیست

----------------

بچه در هنگام تکمیل این شعر در وضعیت کره‌ خری بود که به وی تی‌تاپ داده باشند بود و برگه‌ای که برخی از این ابیات روی‌ آن نوشته شده بود را دید و تکمیل کرد و تقدیم کرد و منتشر کرد.

واژه‌ی عسل حقیقت عسل نیست. شما می‌توانید ساعات طولانی درباره‌ی اصل بحث و بررسی کنید، اما تا زمانی که مزه‌ی آن را نچشید، حقیقت عسل را نمی‌شناسید.[...]

مشابه عسل واژه‌ی خدا است. شما می‌توانید تا آخر عمرتان درباره‌ی خدا بحث و بررسی کنید، اما آیا این بدان معناست که شما آگاه یا حتی قادر به درک حقیقتی که این واژه به آن اشاره می‌کند هستید؟ حقیقت اینست که شما فقط وابستگی وسواسی به علامت راهنمایی یا یک ایده‌آل ذهنی دارید.

برعکس این مطلب هم صادق است [...]، اگر شما نسبت به واژه‌ی خدا تنفر داشته باشید، که این خودش نشانه‌ی وابستگی منفی است، شاید که نه تنها واژه که مفهومی را که در ماورای این واژه وجود دارد انکار کنید. شما، خودتان را از امکان تجربه‌ی این حقیقت باز خواهد داشت.

لذت حضور یا اقتدار اکنون

اکهارت تلی

" امروزه برای اکثر انسان‌ها، یگانه فراغتی که از ذهن خویش می‌یابند، رجعت به درجه‌ای از خود‌آگاهی در زیر اندیشه است. همه این کار را در زمان خوابشان انجام می‌دهند. اما این از طریق سکس، الکل یا بعضی مواد مخدر که فعالیت شدید ذهن را سرکوب می‌کند نیز روی می‌دهد."

لذت حضور یا اقتدار اکنون

اکهارت تلی

اصولا، درباره‌ی همه‌ی رویداد‌هایی که در زندگی و نشیب و فرازهایش به عشق مربوط می‌شوند، بهتر آن است که دربند فهمیدن نباشیم، چون حالت وصف ناپذیر و نامنتظرشان چنان است که پنداری از قانون‌هایی نه منطقی که جادویی پیروی می‌کنند. [...]

سدهایی که دلدادگان باید با آن‌ها درافتند، و بیهوده می‌کوشند با تخیلی که نامرادی آن را بیش از اندازه برانگیخته است چگونگی‌شان را دریابند، گاهی از یک ویژگی زنی ناشی می‌شوند که ایشان نمی‌توانند دلش را به‌دست آورند، یا از حماقت او، یا تاثیر هراس‌هایی که کسانی به او القا کرده‌اند که دلداده نمی‌شناسد، یا نوع خوشی‌هایی که زن در آن زمان از زندگی انتظار دارد و نه دلداده و نه داراییش توان برآوردنشان را ندارند. در هر حال، عاشق در وضعیتی نیست که بتواند چگونگی مانع‌هایی را بشناسد که زن به نیرنگ از او پنهان می‌دارد، و عقل خودش که عشق آن را گمراه کرده است نمی‌تواند به دقت دریابد. [...]

اما، همان رمزی که اغلب علت‌ فاجعه‌ها را از نظر پنهان می‌دارد، در عشق نیز یکبارگی ٍ برخی چاره‌های خوش، [...]، ناشناخته می‌گذارد.

در سایه‌ی دوشیزگان شکوفا

مارسل پروست

بدانیم و بد باشد که مصیبت است. بدانیم و خوب باشد که آن لحظات فوران شادی چه می‌شود!

پس همان بهتر که آینده‌مان را در زمانی که باید ببینیم!

این که دوستی را پس از دو سال و نیم ببینی و احساس کنی که تازه دلت تنگ شده برای آن روزها...

این که دوستی را از پی دو سال و نیم درست همان گونه بیابی که آن روزها سوار هواپیما شد...

همه‌ی این‌ها را امروز با هم تجربه کردم و از آن لحظه مدام در سرم می‌شنوم پژواک "زهی خجسته زمانی که یار باز آید".

"Thanks to my FANS.... Without you I am just a man talking to himself"

Russell Peters

Stand up comedian