تا من و تو در زمان سفر کنیم.

از برای دیدن حوادثی

یک دو مرتبه کمی خطر کنیم

شورهای تازه‌ای نهفته است

پشت اتفاق خوب پیش‌ رو

راه زندگی همیشه ساده است

بایدش کنی، تو جستجو!

اشتراکمان در شیب تند بزرگ شدنمان است....

آری همه داریم بزرگ می‌شویم، داریم آن‌قدر بزرگ می‌شویم که دیر یا زود راه خودمان را برویم، فارغ از امر و نهی‌ها....

هلیا، اینجا ایران است، شاید روزی که این‌ها را می‌خوانی جای دیگری باشی و هنوز هم این خاک رشک گیتی نباشد.... هلیا این جا ایران است، خاکش عجیب است و انگار مردمش را هم از همین خاک ساخته‌اند....

هلیا این‌جا ایران است، صدای نسل ققنوس‌سان که از دل نسلی سوخته می‌خواهد دوباره متولد شود....

شبت خوش

و به نظر این پسر آی‌پاد بنده بود وقتی پای کیفیت صدا و تصویر و به خصوص شافل می‌رسد. اما واکمن از این جهت که دو ورودی برای هدفون داشت برای زمان‌هایی که می‌خواهید با دوستی آهنگ گوش دهید مناسب تر است!

اما بخش فوق‌العاده‌ی این مرور را با شما به اشتراک می‌گذارم:

" سه روز طول کشید تا فهمیدم که نوار کاست یک سمت دیگر هم دارد! اما این تنها خامی من نبود‍! بلکه مدت‌ها فکر می‌کردم که کلید نرمال\متال برای انتخاب بین ژانرهای مختلف است!"

http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/magazine/8117619.stm

http://dark-midnight.blogfa.com/post-293.aspx

با من چه کرد دیده‌ی معشوقه باز من!

No, this trick won't work...

How on earth are you ever going to explain in terms of chemistry and physics so important a biological phenomenon as first love?

هلیا، امیدوارم روزی که تو این‌ها را می‌خوانی مجبور شوی در دایرة‌المعارف دنبال "گلوله" بگردی....

هلیا من گلوله را دیده بودم... من پسر بودم و به حکم آموزش و پرورش میدان تیر را هم دیده‌ام، صدای شلیک را هم از نزدیک شنیده‌ام، تیر هوایی را هم می‌دانم که چیست اما...

هلیا همه‌ی آن‌ها فرق می‌کند با زمانی که تیر را به سویت روانه می‌کنند، چه خودت باشی چه دوستت، چه یک عابر ناشناس....

پاهایت سست می‌شود، مات می‌شوی، باور نمی‌کنی، لحظه‌ای می‌ایستی و می‌ایستد همه چیز!

مگر کجا ایستاده‌ای که حافظان امنیت کشورت تو را نشانه رفته‌اند.

آری گاهی برای یک لحظه می‌ایستد و می‌ایستی...

هلیا، دوستی همیشه می‌گفت: "جواب حافظم (پسر به‌دنیا نیامده‌اش) را فردا چه بدهم؟".... این روزها جواب دارد انگار....

شبت خوش

هلیا، این روزها کسانی هستند که نمی‌توانند در تخت بخوابند، عده‌ای‌شان جایی هستند که تخت ندارند، عده‌ای فشار هجوم افکار و تصاویر پیش از خواب راحتشان نمی‌گذارد، عده‌ای هم کابوس‌ها آرامشان نمی‌گذارد....

هلیا دلم برای خسرو تنگ شده است که بیاید یک دکلمه‌ای بخواند پر از واژه‌ی سبز....

هلیا دلم برای روزهای بدون سردرد تنگ شده است....

خیلی از چیزهای امروز عجیب است خیلی چیزها کثیف است خیلی چیزها دردناک....

هلیا، از من بشنو که مرگ بد است چه برای من چه برای آن‌که امروز روبروی من است...هلیا مرگ دردناک است، حمله به هم‌نوع دردناک است و آن‌چه آنرا اسفناک می‌کند رضایت هر دو طرف دعواست....

هلیا، نمی‌دانم روزی که تو این را می‌خوانی چه فکر می‌کنی اما مرا روز خوش است که لااقل نگاه مردم جهان به مردم ایران تغییر کرده...

امروز خیلی‌ها می‌دانند ایران کجاست... امروز خیلی‌ها در شرق حسرت می‌خورند که چرا میری ندارند... خیلی‌ها در غرب فکر می‌کنند که چگونه کمک کنند...

هلیا هلیا هلیا برایم عجیب است مردم دنیا دارند فکر می‌کنند...

نمی‌دانم چه حالی دارند ساعات پیش از خواب آنانی که دیروز من و ما را تروریست می‌دانستند وقتی می‌بینند که ما می‌میریم که رای‌ایی پس بگیریم....

هلیا دیگر بخواب، دل من پر است و اجازه‌ی پیاده‌روی شبانه هم دیگر ندارم...

هلیا این روزها عجیب است...

حال هر که را می‌پرسم پاسخش را از قبل می‌دانم، همگی یک حال داریم هر چند همه یک جا نیستیم....

شبت خوش